തമിഴ് സിനിമയിലെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ആക്ഷൻ രംഗങ്ങൾക്കും വലിയ ദൃശ്യവിസ്മയങ്ങൾക്കും ഇടയിലേക്ക് വെറുമൊരു സാധാരണക്കാരന്റെ കഥയുമായി കടന്നുവന്ന് പ്രേക്ഷകഹൃദയം കീഴടക്കിയ അതുല്യ പ്രതിഭയായിരുന്നു കെ. ഭാഗ്യരാജ്. വലിയ നായകന്മാർ ട്രെയിനുകളെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഓടുകയും വില്ലന്മാരെ വായുവിൽ പറത്തുകയും ചെയ്തിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് അദ്ദേഹം തന്റെ വേറിട്ട സിനിമാ ശൈലിയുമായി രംഗത്തെത്തുന്നത്. ബുദ്ധിയും നർമ്മവും നിറഞ്ഞ ഒരു സാധാരണക്കാരനെ നായകനാക്കി, മികച്ചൊരു തിരക്കഥയിലൂടെ പ്രേക്ഷകനെ മുൾമുനയിൽ നിർത്താൻ കഴിയുമെന്ന് തെളിയിച്ചതിലൂടെയാണ് തമിഴ് സിനിമാ ലോകം അദ്ദേഹത്തെ ‘തിരക്കഥാ മന്നൻ’ അഥവാ തിരക്കഥകളുടെ രാജാവെന്ന് ആദരവോടെ വിളിച്ചത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിയോഗം തെന്നിന്ത്യൻ സിനിമയ്ക്ക് നികത്താനാവാത്ത നഷ്ടമാണ് സമ്മാനിച്ചിരിക്കുന്നത്.
ഒരു ഓർമ്മക്കുറിപ്പായി നോക്കുമ്പോൾ, പ്രശസ്ത സംവിധായകൻ ഭരതിരാജയുടെ ’16 വായതിനിലേ’ എന്ന ചിത്രത്തിൽ കഴുതയെ തെളിച്ചുപോകുന്ന ഒരു ചെറിയ പശ്ചാത്തല രംഗത്തിലൂടെയാണ് ഭാഗ്യരാജ് സിനിമാ ലോകത്തേക്ക് നടന്നു കയറിയത്. എന്നാൽ ആ ചെറിയ തുടക്കം ഒരു വലിയ ചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭമായിരുന്നു. പിന്നീട് ‘സിഗപ്പ് റോജാക്കൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിന് മൂർച്ചയുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ എഴുതിക്കൊണ്ടാണ് അദ്ദേഹം എഴുത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് പൂർണ്ണമായി തിരിഞ്ഞത്. ഭാഗ്യരാജിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രതിഭയെ തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഭരതിരാജ പിന്നീട് ‘പുതിയ വാർപ്പുകൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹത്തെ നായകനാക്കി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. തുടർന്ന് ‘സുവരില്ലാത്ത ചിത്രങ്ങൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലൂടെ അദ്ദേഹം സംവിധായകനായി അരങ്ങേറ്റം കുറിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരേസമയം എഴുത്തുകാരനായും സംവിധായകനായും നായകനായും തിളങ്ങിയ അദ്ദേഹം തമിഴകത്ത് തന്റേതായ ഒരു സുവർണ്ണ സാമ്രാജ്യം തന്നെ കെട്ടിപ്പടുത്തു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തിന്റെ മികവും വൈകാരിക തീവ്രതയും ഏറ്റവും കൂടുതൽ പ്രകടമായത് ‘അന്ത 7 നാട്കൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലായിരുന്നു. പാലക്കാട് മാധവൻ എന്ന നിർദ്ധനനായ സംഗീതജ്ഞനാകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന നായകന്റെയും അവന്റെ കാമുകിയുടെയും കഥ പറഞ്ഞ ഈ ചിത്രം തമിഴ് സിനിമയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും മികച്ച തിരക്കഥകളിൽ ഒന്നായാണ് ഇന്നും സിനിമാ പ്രേമികൾ ഓർക്കുന്നത്. ചിത്രത്തിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് രംഗം പ്രേക്ഷകരെ ഏറെ അദ്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതായിരുന്നു. കാമുകിക്ക് വേണ്ടി ഭർത്താവ് വഴിമാറാൻ തയ്യാറാകുമ്പോഴും, സാമൂഹിക മര്യാദകളും താലിയുടെ വിശുദ്ധിയും മുൻനിർത്തി ആ ക്ഷണം സ്നേഹത്തോടെ നിരസിക്കുന്ന നായകന്റെ തീരുമാനം തീയേറ്ററുകളെ കണ്ണീരിലാഴ്ത്തിയ ഒരു വലിയ സിനിമാ അനുഭവമായിരുന്നു.
പിന്നീട് വന്ന ‘മുന്താണി മുടിച്ച്’ എന്ന ചിത്രം ഒരു ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലത്തിൽ വിധുരനായ നായകന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് കടന്നുവരുന്ന പെൺകുട്ടിയുടെ കഥയാണ് പറഞ്ഞത്. കുസൃതിയും ബുദ്ധിശക്തിയും നിറഞ്ഞ ആ കഥാപാത്രത്തെ മലേഷ്യാ വാസുദേവന്റെ പാട്ടുകളുടെയും കുടുംബ പശ്ചാത്തലത്തിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ പ്രേക്ഷകരിലേക്ക് എത്തിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞു. സാമൂഹിക പ്രതിബദ്ധതയുള്ള പ്രമേയങ്ങൾ വളരെ ലളിതമായും കുടുംബപ്രേക്ഷകരെ ആകർഷിക്കുന്ന തരത്തിലും അവതരിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേക കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. ‘മൗന ഗീതങ്ങൾ’ എന്ന ചിത്രത്തിലാകട്ടെ ദാമ്പത്യ ജീവിതത്തിലെ വിയോജിപ്പുകളും ഈഗോയും തെറ്റുകളും ഒട്ടും വിട്ടുവീഴ്ചയില്ലാതെ അദ്ദേഹം വരച്ചുകാട്ടി. വലിയ ശരീരപ്രകൃതിയോ പണമോ ഇല്ലാത്ത, എന്നാൽ ബുദ്ധികൂർമ്മതയും കൃത്യമായ സമയബോധവുമുള്ള നായകന്മാരായിരുന്നു ഭാഗ്യരാജ് ചിത്രങ്ങളുടെ പ്രധാന ആകർഷണം. ഗ്രാമീണ ജീവിതത്തിലെ ജാതിയും ലിംഗവിവേചനവുമെല്ലാം കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അദ്ദേഹം ചർച്ച ചെയ്തത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ എല്ലാ തലമുറയിലുമുള്ള പ്രേക്ഷകർക്ക് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിത്രങ്ങൾ ഒരുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ടതായി മാറി.
കെ. എസ്. രവികുമാർ, ആർ. പാർത്ഥിപൻ തുടങ്ങിയ പ്രശസ്ത സംവിധായകർ സിനിമയുടെ ആദ്യപാഠങ്ങൾ പഠിച്ചത് ഭാഗ്യരാജിന്റെ സഹായികളായി പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടാണ്. മികച്ച തിരക്കഥയാണ് ഒരു സിനിമയുടെ യഥാർത്ഥ വിജയമെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനശൈലി ഇന്നും പുതിയ തലമുറയ്ക്ക് വലിയൊരു മാതൃകയാണ്. തമിഴ്നാട് മുഖ്യമന്ത്രിയായിരുന്ന ജനപ്രിയ നായകൻ എം. ജി. ആർ തന്റെ ‘കലാപരമായ പിൻഗാമി’ എന്ന് ഭാഗ്യരാജിനെ പരസ്യമായി വിശേഷിപ്പിച്ചത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനപ്രീതിയുടെയും സ്വാധീനത്തിന്റെയും ഏറ്റവും വലിയ തെളിവായിരുന്നു. ഹൃദയാഘാതത്തെ തുടർന്ന് അദ്ദേഹം വിടപറഞ്ഞെങ്കിലും, തമിഴ് സിനിമയ്ക്ക് അദ്ദേഹം നൽകിയ സംഭാവനകളും ആ വേറിട്ട തിരക്കഥാ ശൈലിയും ലോകസിനിമയുള്ളിടത്തോളം കാലം വരുംതലമുറകൾക്ക് എന്നും ഒരു വലിയ പാഠപുസ്തകമായി അവശേഷിക്കും.
റിപ്പോർട്ട് രഞ്ജിത്ത് എം നിലമ്പൂർ